Dit weekend gingen we weer een verlengd weekendje richting villa rozerood… even opladen…
Even gewoon focus op Elise, de echtgenoot en mezelf… op een of andere manier is het een plaats waar je de denk-modus af kan zetten… je wandelt er binnen en zet automatisch de zelfzorg- knop op…
De liefde en de rust in dit huis is niet te beschrijven… de nachten en zorgen die over genomen worden…
Je ziet Elise ook stralen… genieten…

Je voelt jezelf en de echtgenoot opladen… en het voelt zalig… maar je bent ook realistisch… je gaat van een jongleur die steeds alle ballen van de grond moet halen, naar de jongleur die 1 bal goed omhoog houdt en de andere ballen naar alle kanten ziet gaan… je focust je op die ene bal en je bent oprecht trots… maar er is nog een lange weg te gaan…
of zoals de psychologe des huizes daar tijdens ons eerste bezoek zei: “je batterij gaat van rood naar oranje. Maar nadien volgt nog geel… en bij groen ben je pas volledig terug de oude… ik kan niet zeggen dat ik de laatste jaren nog in de groene zone ben geweest… maar oranje voelt nu al zo goed… het voelt alsof je van “leven in een waas”, een soort survival modus… gaat naar “ gewoon heel moe, maar terug functionerend…” voor velen zal dit aanvoelen als een nachtmerrie, voor ons is het een verademing… hoop ooit nog eens in het groen te staan…
Misschien volgende maand, als we een midweek teruggaan… misschien ook niet… Maar oranje is goed voor nu… oranje voelt zalig en doet ons dromen van geel… soms moet je het ideale laten varen en tevreden zijn met wat je hebt… almost relaxed, refreshed and recharged…
Hoi Sofie,
Wauw, enkele dagen iets rustiger voor jullie, echt zalig.
Geniet van deze mooie momenten!
Die villa klinkt echt zalig, maar het ligt hier wat verder van af denk ik, ik had er nog niet van gehoord.
Als ik ooit iets voor jullie kan doen, laat het dan maarweten.
Grtjs
Suzanne
LikeLike