Ik ga in mijn kamer spelen… Doei Doei!

Plots lijkt Elise weer een sprong te maken in haar ontwikkeling… Haar rollenspel wordt gevarieerder… plots speelt ze alleen… Ze wandelt zelfstandig naar haar kamertje om daar wat te spelen en enkele minuten later terug te komen… “Mama, ik ga in mijn kamer spelen. Doei, Doei!” “Euh… oké… slik” Het doet goed haar zo bezig te zien! Het brengt toch een lichtpuntje in deze corona-tijden…

De afgelopen tijd hebben we vooral leren loslaten… Niks moet perfect te zijn… De tijd kabbelt zo ook wel verder… Rommel is een normaliteit geworden hier… In een appartement waar een kleuter speelt en de ouders ondertussen werken, is het alles behalve ordelijk…

De therapieën liggen ook wat stil. dus oefenen we zelf naarstig verder: met ups en downs. De ene dag een Elise die gemotiveerd is, de andere dag een Elise die er duidelijk geen zin in heeft… Maar vandaag boekten we weer een geweldig resultaat: ze zette voor het eerst zelfstandig 4 stapjes na elkaar.