We zullen doorgaan…

Deze crisis is toch pittig… ik voel me een beetje een goochelaar… we moeten alle ballen tegelijk in de hoogte houden: de job, oppassen op Elise, mijn taken voor de triagepost, de schoolopdrachten en de therapieën van Elise… alles lijkt nu plots op onze schouders te rusten…

De ballen vallen niet op de grond… maar echt in de lucht zijn ze ook niet meer… niks loopt perfect… we kunnen niet alles en moeten keuzes maken…het is elke dag een beetje goochelen om niet kopje onder te gaan… maar we overleven! We leven en zijn gezond! Soms moet je dingen loslaten en gewoon tevreden zijn met “ er komen betere tijden aan”… hopelijk snel!