De eerste 2 weken “thuis” waren behoorlijk intens.

Toen Elise thuiskwam, kon ze stappen met de kayewalker, maar één hand loslaten om een kast open te trekken en/ of speelgoed te nemen/ handen wassen/ broek op en af na toilet…, lukte niet. Dit kwam er op neer dat we moesten helpen bij alles waar ze haar handen voor nodig had als ze recht stond … Ze moest ook vooral stappen om de spierkracht op te bouwen. Dus het kwam erop neer dat er bijna constant iemand naast of bij haar moest zijn om dingen aan te geven/ haar te ondersteunen als ze iets wou doen…. Ook zakte ze nog regelmatig door haar knieën omdat haar bovenbeenspieren nog niet sterk genoeg waren, dus moest er iemand bij zijn om haar op te vangen zo nodig…
Elise mag niet te lang aan 1 stuk zitten: ze moet regelmatig eens rechtstaan/ wandelen… Ook de sta-tafel en buiklig worden dagelijks herhaald. 5x/week 1uur kine. We vervelen ons dus niet…
De overprikkeling en stress van tijdens de opname bleef ook nog wel een kleine 2 weken hangen.
We hadden in week 2 een weekje villa rozerood geboekt, in de hoop de zorg wat uit handen te kunnen geven… maar Elise gaf aan dat ze na 3 maanden zorgverleners even de vertrouwde cocon van 3 nodig had… eens we ze die gaven zagen we ze eindelijk echt volledig ontprikkelen, ontspannen en opladen. Mama en papa kwamen wel iets minder uitgerust dan normaal terug uit villa Rozerood…
De spieren worden sterker. Elise durft elke dag weer een stapje meer… ( letterlijk en figuurlijk). We zijn er nog niet, maar elke dag wel een stap dichter…