Week 13: de wereld ligt voor haar open…

Gisteren was er nog muzipop, een festival georganiseerd door de ziekenhuisschool met onder andere Stan van Samang. Ook waren er verschillende standjes, van circusartiesten tot goochelaars, tattoos en een make up stand… het was een fijne namiddag!

Vandaag konden we dan met enige trots Uz Leuven vaarwel zeggen! We zijn thuis!!!!

Natuurlijk moeten de spieren van Elise nog verder aansterken en zijn er nog wel wat aandachtspuntjes zoals oefenen op draaien in kayewalker, terug leren om zelfstandig in ( rol) stoel te gaan zitten. Maar we zijn zeer tevreden van het resultaat…

Eindelijk zelf mogen rondstappen met de kayewalker is zo fijn… de wereld ligt terug voor haar open!

Week 12: klas op bezoek

Maandag kwam de klas op bezoek… iets waar Elise enorm naar uitkeek!

Ze kon uiteindelijk tonen waar ze zo hard voor gewerkt heeft: wat was ze trots! En terecht!

En dan kwam het plots binnen… woensdag had ze de voorlaatste catwalk. Dit weekend de laatste keer over en weer naar huis … volgend weekend is het definitief naar huis… het leek zo lang, het voelde aan alsof de tijd immens traag ging en toch is het op een of andere manier voorbij gevlogen…

Nu een weekendje genieten en dan nog 5 dagen knallen!

Week 11: Einde in zicht…

Nog 2 weken te gaan.

Kleine dingetjes worden terug normaal. Deze week oefenden we met de kayewalker naar het “gewone” toilet i.p.v. toiletstoel met opstapje.

Elise wordt ook steeds mentaal sterker. Het doet duidelijk goed dat alles terug normaal wordt.

We missen soms nog wat spierkracht, maar deze stijgt ook razend snel! Elke dag verschieten we van de vooruitgang…

De groei die ze deze maanden doormaakte ( letterlijk en figuurlijk) is impressionant.

We kijken de toekomst hoopvol tegemoet!

Week 10: Vodka-actie en elke dag sterker

Week 10 staat in het teken van elke dag sterker worden. Elise werkt dapper verder bij kine, ergo en op school. We merken nu echt elke dag dat ze sterker wordt… soms wordt de motivatie nog eens ingehaald door de vermoeidheid, maar ze blijft vechten om zo ver mogelijk te komen…

Ook kwam Vodka, de hond, langs op de afdeling om met de kinderen te knuffelen en spelen. Aangezien Elise een dierenvriend is, was dit een welgekomen ontspannende afleiding.

Vandaag moeten we spijtig genoeg afscheid nemen van 2 vriendinnetjes waarmee ze wel een goede klik had…

Maandag weer een extra dagje verlof en dan nog 14 therapiedagen hier…

Week 9: De korte week

Deze week was een korte week in het ziekenhuis. We mochten woensdag al naar huis, als we vrijdag een uurtje therapie bij onze eigen kine volgden. Dank u @kinderpraktijkkatootje!!!!! In Uz Leuven schermen ze de kine af om zo weinig mogelijk afleiding te hebben, thuis konden we wel gaan kijken. We stonden versteld! Gewrichten die volledig gestrekt kunnen worden. Spieren die duidelijk beter functioneren… Het was emotioneel om te zien.

Ook Elise haalde er moed uit omdat ze hoorde dat er een duidelijk verschil was. We beginnen ook meer en meer terug onze oude Elise te zien: Vrolijk en goedlachs. Ook omdat alles stap per stap terug normaal wordt ( =zoals voor de ingreep)… We geraken stilaan terug op het niveau van voor de ingreep waardoor ze minder afhankelijk wordt en meer activiteiten kan ondernemen, dat doet duidelijk goed! Enkel de kayewalker missen we nog… maar die komt ook nog terug…

Elise douchte ook voor het eerst in de doucherolstoel, maar was nadien bekaf. Logisch na zo’n eerste keer…

De einddatum van de ziekenhuisopname werd vastgezet op 27 juni. Nog 19 dagen in het ziekenhuis. We tellen af!!!!

We stopten ondertussen ook de medicatie tegen de jeuk.

Het was een korte maar goede week! nog 4 weken te gaan 💪