Maand: april 2020

Op het moment dat je denkt dat je nu toch alles wel gehad hebt met deze meid… dan weet ze ons toch steeds te verrassen… Elise ziet de krant liggen en plots herkent ze premier Wilmès… kijk: “dat is de mevrouw die vaak op tv komt en die beslist heeft dat we binnen moeten blijven met de Corona…wat is haar naam eigenlijk?” Ondertussen weet ze ook al dat haar naam Sophie Wilmès is en het de premier van het land is…

Soms maak ik me toch zorgen over de schranderheid en opmerkzaamheid… wat is normaal? Ik herinner me dat ik 2 keer met Elise naar de persconferentie gekeken heb… allez samen gekeken… de tv stond op terwijl zij aan het spelen was… waar slaagt deze meid dit toch allemaal op?

Ik ben er wel zeker van dat toen ik 3,5 jaar was nog geen idee had wie onze premier was… Ik vraag me zelf af of ik dit wel wist als ik dubbel zo oud was…

Plots lijkt Elise weer een sprong te maken in haar ontwikkeling… Haar rollenspel wordt gevarieerder… plots speelt ze alleen… Ze wandelt zelfstandig naar haar kamertje om daar wat te spelen en enkele minuten later terug te komen… “Mama, ik ga in mijn kamer spelen. Doei, Doei!” “Euh… oké… slik” Het doet goed haar zo bezig te zien! Het brengt toch een lichtpuntje in deze corona-tijden…

De afgelopen tijd hebben we vooral leren loslaten… Niks moet perfect te zijn… De tijd kabbelt zo ook wel verder… Rommel is een normaliteit geworden hier… In een appartement waar een kleuter speelt en de ouders ondertussen werken, is het alles behalve ordelijk…

De therapieën liggen ook wat stil. dus oefenen we zelf naarstig verder: met ups en downs. De ene dag een Elise die gemotiveerd is, de andere dag een Elise die er duidelijk geen zin in heeft… Maar vandaag boekten we weer een geweldig resultaat: ze zette voor het eerst zelfstandig 4 stapjes na elkaar.

Hier loopt alles zijn gewone “Corona”gangetje… Elise is thuis en mama en papa werken om de beurt van thuis uit… in samenwerking met de tante die regelmatig komt babysitten tijdens de werkuren…

Elise weet ondertussen al perfect welke vragen ze moet stellen als er iemand met luchtwegklachten belt… ze leerde ook al het woord kortademig… en was super trots omdat zij wel wist hoe ze koorts moest meten, maar een patiënt van mama niet… dit feit heeft ze 3 dagen lang toch maar mooi verteld aan iedereen die wilde horen 🤪

Het is geweldig hoe flexibel een kind van 3 omgaat met de situatie… “ja de speelgoedwinkels zijn gesloten door Corona…” “ik hoest. het zal Corona zijn…” (ookal verslikt ze zich gewoon)… “ik kan niet naar school of naar de grootouders door de zieke mensen, maar we kunnen whatsappen” “zolang er zieke mensen zijn, kan ik niet naar de zee, maar we kunnen buiten op het terras wel eendjes zoeken”

Een kleuter bezighouden is niet zo simpel… alleen spelen is meestal van korte duur… maar vandaag maakten we een poppenbedje van een kartonnen doos: een schot in de roos… uren spelplezier! Een kind heeft niet veel nodig! En haar gezichtje was goud waard!