Het lijkt wel of we in onrealistische film terecht gekomen zijn…

En we blijven binnenzitten… Allez, Elise zit binnen want mama en papa moeten werken…Elise hoest… dus kan niet naar school… kan niet buiten…ze is echt wel serieus ziek geweest, maar is nu aan betere hand…

Ondertussen staat de telefoon van mama niet stil… ongeruste patiënten… andere patiënten lijken de ernst echt nog niet door te hebben… tussendoor maskers en schorten zoeken voor de Wachtpost… de mailbox puilt uit met nieuwe richtlijnen. Elke dag krijgen artsen nieuwe instructies…

Overlegmails om de triagepost opgestart te krijgen en binnenkort draaiende te houden…Een werkdag van een arts loopt ganse dag door… vakantie bestaat niet meer … om 22u gaat gsm wel gewoon uit, kwestie van toch nachtrust te nemen…

En dan verder proberen we er vooral niet bij stil te staan dat we door al het goeds dat we doen, toch ook onze naasten een beetje in gevaar brengen… ik kan alleen maar blij zijn dat zij er zo goed mee omgaan en hopen dat wij met alle inspanningen toestanden zoals in Italië gaan kunnen vermijden…

Eén gedachte over “Het lijkt wel of we in onrealistische film terecht gekomen zijn…”

  1. Hallo Sofie,
    Een vreselijke periode waar we door moeten. Probeer toch maar je rust te nemen en af en toe wat te ontspannen. En voor de rest ‘verstand op nul’ en werken.
    👍👍👍Suzanne

    Like

Plaats een reactie