De meest bizarre kiné-sessie ooit…

Gisteren was ik toeschouwer van de meest bizarre kiné-sessie ooit…

De opwarming ( stretchen of oprekken van de spieren) ging goed…

Hierna volgde elke vorm van weigering… Geen enkele oefeningen werd uitgevoerd. Wat we ook probeerden, wie ook kwam aanmoedigen… Ook de oefeningen die ze het meest graag deed en ze soms zelf spontaan vraagt om uit te oefenen, werden geweigerd. Elise liet zich vallen bij het staan,hing door bij het stappen… Weigerde recht te komen…. reden onbekend…

De moed zakte in onze schoenen  en dan hup…De laatste 5 minuten stond ons madame ineens op en zette een stap voorwaarts om een visje van een vislijn te trekken… helemaal alleen, zonder enige vorm van ondersteuning… niet een keer, maar 5 keer na elkaar…

We zagen deze sessie het hele spectrum van totale weigering tot medewerking… tot weer een heroïsche prestatie van deze meid. De eerste keer dat de kiné zelf toeschouwer was van haar stap vooruit!

De emoties gingen van boosheid en frustratie tot trots en vreugde. We onthouden vooral het laatste! She did it again!