Inspanning loont!

Gisteren  wist de kinesiste van Elise ons te vertellen dat ze voelde dat de spieren van Elise terug veel soepeler zijn! Oef!

Inspanning loont dus! Het gesleur met de sta-tafel en de extra rekoefeningen hebben dan toch zijn nut gehad…

Waarom is dit dan zo belangrijk? ik probeer het even in mensentaal uit te leggen…

Een been heeft 2 soorten spieren: spieren die helpen het been te doen strekken en spieren die het been helpen plooien… Als één van deze twee stijf is, kunnen de andere hun werk niet doen: het lopen wordt hierdoor moeilijk.  Het is dus belangrijk dat alle spieren soepel blijven. Bij Elise hebben de achterbeenspieren de neiging om stijf te worden. Als we niet opletten ontstaan er spiercontracturen ( of spierverkortingen), dit belet dat Elise verder leert stappen.  Rekoefeningen en sta-tafel zijn dan ook zeer belangrijk.

Indien ze merken dat we er met de oefeningen alleen niet meer komen, dat Elise achteruitgaat of te weinig vooruitgang boekt, is er wel een oplossing: botox injecties in deze spieren. Dit proberen we te vermijden of toch zo lang mogelijk uit te stellen om verschillende redenen:

1)Botox injecties zijn pijnlijk en worden daarom onder narcose gegeven. De dagen nadien kan de pijn echter nog aanhouden.

2) Na botox injecties volgt er vaak een periode waarbij de specifieke spieren ingegipst worden.  Dit betekent meer immobiel worden van Elise.

3) Botox heeft eigenlijk een spierverslappend effect, maar heeft ook als nadeel dat de spieren terug te slap worden en we eerst een achteruitgang hebben, voor we vooruit kunnen.

4) Botox werkt een 3 tal maanden om zoveel mogelijk uit deze periode te halen volgt er nadien een periode van intensief oefenen. Zoveel mogelijk kiné, veel oefenen.

Op zich is botox wel een goed product dat zijn werk doet, maar het betekent ook een zeer intensieve periode, die we liever vermijden als we kunnen. Bij deze hebben we het weer enige tijd kunnen afwenden… Feestje!